جهان سر به سر عبرت و حکمت است

ولی بهــــره ما از آن غفـــلت است

مدت ها بود پشت پنجره فولاد توفیق خدمت نیافته بودم تا این هفته که

نمی دونستم بعد از مدت ها با چه مطلبی شروع کنم ولی استعانت از خود مولا کمکم کرد و چند لحظه ای را پشت پنجره فولاد بجای یک دوست مشغول خدمت شدم نیمه های شب بود و مثل همیشه خیل عظیم حاجتمندان که ریسمان نیازشان را به پنجره فولادی گره زده بودند

مادری جوان با کالسکه بچه اش آرام و اشک ریزان نزدیک شد طنابی سبز رنگ را از کیفش بیرون آورد بوسه ای به دستان بچه اش زد و طناب را به دور دست نوزاد 10ــ 15 روزه اش بست و سر دیگر طناب را به مشبک های پنجره محکم کرد

کنار بچه اش زانو زد ؛ خیره شد ؛ اشک ریخت و نجوا کرد چند لحظه بعد براحتی گفته هایش و درد دلش با مولا را میشد شنید

خدایا درسته که خیلی آرزو مند بودم نفس گرم یک بچه زندگیم را گرما بخش باشد ولی (هق هق گریه امانش را میگیرد )

براستی که جهان سر به سر عبرت وحکمت است ولی بهره من وتو و مای رنجور از این مطلب چیست ؟