خوشا به حالت زائر بهشت

گامهایم را استوار ولی به آرامی بر میدارم زیرا به رافتش امید دارم

دل غمین است ولی شاد و مسرور میشوم زیرا به رافتش امید دارم

دستانم خالی و پوچ است ولی به دامانش چنگ می زنم زیرا به رافتش امید دارم

دلم سیاه و زنگار گرفته است ولی منور و روشن است زیرا به رافتش امید دارم

کوچک و حقیرم ولی به درگاهی بزرگ پناه آورده ام زیرا به رافتش امید دارم

بغضی در گلو نهفته دارم ولی فریاد می زنم

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (علیه السلام)

زیرا به رافتش امید دارم

و اوست امامی رئوف که مرا پذیراست

و بدون شک شفیع ما خواهد بود همانگونه که وعده فرموده . . .   انشا الله

در کتاب منازل الاخره تالیف مرحوم حاج شیخ عباس قمی (ره) چنین آمده است:

در حکایت تشرف حاج علی بغدادی به خدمت امام عصر ارواحنا فداه و سوالات وی از حضرت نقل شده که گفت :

 گفتم به آن بزرگوار سیدنا صحیح است که می گویند هر کس زیارت کند حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) را در شب جمعه پس برای او امان است ؟

فرمودند :آری والله و اشک از چشمان مبارکشان جاری شد و گریستند

گفتم سنه ۱۲۶۹حضرت امام علی بن موسی الرضا را زیارت کردیم و در ورود یکی از اعراب بادیه نشین طرف شرقی نجف اشرف را ملاقات نمودیم و او را ضیافت نموده و از او پرسیدیم که چگونه است ولایت رضا (ع) ؟ گفت:

بهشت است

امروز ۱۵روز است که من از مال مولای خود حضرت رضا (ع) خورده ام چه حقی دارد نکیر و منکر که در قبر نزد من بیایند ـ گوشت و خون من از طعام حضرت روئیده و در مهمانخانه آن جناب ـ آیا این صحیح است ـ علی بن موسی الرضا (علیه السلام) می آید و او را از نکیر و منکر خلاص میکند؟

حضرت ابا صالح (عج) فرمودند : آری والله جد من ضامن است

التماس دعا